Sista nya

Gutane her hos oss har fått seg nye leikekameratar. 

Dei heiter Trampe og Amazon, og bur i hagen vår.

Drauar vert oppfylte!

Haustpynt

No er det fantastisk mykje fine fargar ute!

- Ta dei inn!

Eg kjøpte meg nokre fine roser her i helgahandelen. Følte vel eg hadde behov for å pynta opp den kjipt fylle handlevogna litt (vaskemiddel og bind, jylsa lite fresht!), eller berre lot eg meg frista av dei flotte blomane i butikken. Vel heima sprita eg opp buketten med litt hastfarga blåbærlyng.

Så fint blei da:

Haustsnacks

Kvar haust går eg og kikkar opp på hasselnøttene, lengtar til dei blir modne. Ofte er dei altfor plutseleg ferdige; altså så ferdige at dei ligg på bakken eller er hamstra inn i ekornfamilien sine vinterlager, før eg oppdagar at eg er for sein. Men i år har eg fått med meg dei gode nøttene nett passe ferdige. Sånn som eg likar dei! :-)
No er dei heilt på sista verset, og skulle helst vore plukka i går. Men SÅ gode! Må etast med ein gong! (-Men helst ikkje knekkast med tenna..)

Minihusmorferie

Eg har vore på tur! Rett nok berre i ein dag, men like fullt verd å nevna. Samboen skulle på konferanse med jobben, og partnarar blei inviterte med på festmiddag og hotellovernatting (-"Sånt som ALDRI skjer på dine jobbar", seier han, og har sjølvsagt heilt rett).

Så barnevakt blei booka, og pengar overført til visakortet.

Ein heil dag for meg sjølv; dilla rundt i koselege Stavanger i deilig haustvêr, møtte ei veninna til lunsj, og fekk shoppa litt til meg sjølv. Og så var det inn på hotellet og gjera seg klar for fest. Ein fest som markerte 30årsjubileum for firmaet, og me sat rundt flotte bord og fekk fantastisk mat, nok god drikke til, og kjekk underhaldning; ein løyen homse frå Hinna og eit bra band

(som var gode på U2-coverar, og då var jo eg seld!).

Som nevnt var maten fantastisk; skalldyr og ymse deilige brød, oliven og aioli mm til forrett. Tournedos -perfekt steikt!- med saltbakte poteter og nydeleg raudvinsskysaus til hovudrett. Og ein himmelsk desserttallerken, som eg berre måtte ta bilde av: Ei sjokolademoussekake med ekte gull på, og varme bjørnebær med is oppi den snaisne skåla, som også var av sjokolade!

Åh, der var eg i himmelen!

Ja, heilt ekte gull!

Og så var det morgon; Eg vakna av meg sjølv, las avis på senga, og nytte ein lang, god frukost utan å tørka opp eit einaste velta mjølkeglas eller å masa på nokon at dei måtte sitta i ro. Berre meg sjølv å tenka på (ja, og sjølvsagt samboen då, men han klarar seg godt sjølv!).

Reine mentalhygienen!

Herleg haust!

Strålande sol, klår luft, t-skjortetemp (-i alle fall i motbakke), og flott natur! I dag har me nytt hausten!
Fjelltur på ungane sine premissar; det vil sei mange pausar, god nista pluss "bensin" i sekken (kjeks og sjokolade), og nett passe langt. Og så av slutta me med heimelaga hjortekjøttkaker til middag, med beppen og tantefamillien på besøk.
Fiin dag; sosial, sprek, gode naturopplevingar og pleie av familien. Beint fram god mentalhygiene! :-)

Sjølvutløysaren e gull på tur! Her har me jentene snudd litt før dei andre,

-  har sjølvsagt pause på returen òg!

  Fitjar sett ovarfrå, og jenter som kosar seg!

  Ein liten huggorm på vår veg!

Klar for ny veke!

Oppmerksomhetsportalar

Dei siste dagane har eg besøkt veldig mange (for meg) nye bloggar, eller "oppmerksomhetsportalar", som ei av dei eg vitja så fint kalla det. Eit fascinerande studie i grunn. Ein av ungdommane mine viste meg nemlig ei liste eg ikkje visste eksisterte, ei 100-på-topp-bloggar-på-Stord-liste. Her ligg visstnok dei mest leste bloggane laga på Stord, som er laga på blogg.no. Min blogg er ikkje laga her, så den kjem uansett aldri på denne lista. (-Og er vel heller ikkje nett eit mål, sånn sett) Anyway; korleis det blir telt veit eg ikkje, og noko trefftal finn eg heller ikkje.
Men det var likevel interessant å blafra litt gjennom. Mykje med bakgrunn i jobben min med ungdom. For her var unekteleg flest ungdommar. Unge jenter. Så no veit eg endå litt meir om kva som opptek og er viktig for jenter mellom 12 og 19 år. Kort oppsummert;
- mote ("I dag har eg på meg..", "Dette ønsker eg meg:..")
- bestevenner ("Eg og bestisen har gjort ditt og datt")
- å få tilbakemeldingar ("Send spørsmål til meg då, så skal eg svara på videoblogg")
Dessutan har eg fått bekrefta endå meir inntrykket eg har fått på nett av at veldig mange jenter ynskjer å bli glamourmodellar. I alle fall ser det slik ut utifrå bileta dei legg seg ut med; Dess større trutmunn, djupare kløft og mørke og mystiske auger, dess betre. Sikkert gode jobbsøknadar for alle dei som vil bli glamourmodellar. Men vil alle det? Nei, altså, dei fleste er vel ikkje heilt der, men utruleg mange har tydeleg lyst å laga Voe - liknande bloggar, med produktutprøving og med mål om å bli invitert på premierefestar og andre "kjendis"-opplegg.
Mange er òg overraskande opne og djupe, faktisk. Og det skjer verkeleg i hjarta når ein les nokre av skildringane av kor einsam eller såra ein kan vera. Og eg blir lukkeleg når ei på fantastisk poetisk vis klarar å formidla si sårbare forelsking. Nokre er anonyme (helst dei såre), med berre kallenamn og uklåre bilete, medan ande legg seg "heilt ut" (dei som vil bli Voe?). Flinke å skriva er i alle fall dei aller fleste. Må vera ei fryd for norsklærarar at elevane får så mykje skriveøving! Innimellom alle jentene finn ein ein mann eller to, og nokre familiar eller reiseskildringar. Mykje god undehaldning i alle fall!
På mi eiga favorittbloggliste ligg både folk eg kjenner og ikkje kjenner sine bloggar, med litt kvardagsliv, litt humor, litt idéar og litt sterke meiningar. Og fine bilete. Kjem tilbake til det ein annan gong. :-)

Spa

Ikkje kvardagskost for meg akkurat, men eg har nett fått meg ein omgang med bodypeelingmassasje! Fekk eit gåvekort her for ei stund sidan, og no var det på høg tid å ta det i bruk!

Å gå på SPA er einstydande med luksus og bortskjemming av seg sjølv i mine auge. Det kostar ei skjorta og to, og tek dessutan tid "til meg sjølv", som eg ikkje har flust av. Og eg er ikkje særleg flink til å skjemma meg sjølv ut med slikt i ein stressa kvardag. Har vore og fått fotbehandling og og "facial" ein gong - også ei gåve - og fantasktisk deilig! Men har liksom ikkje blitt til at eg har gjort det for eigen maskin i mellomtida.

Vel; uerfaren SPA-gangar som eg var, kjende eg på ymse kjensler der i den herleg atmosfæren på Sport-treff. Ei skjønn jente skulle gi meg behandling, og ho hadde sagt til meg i telefonen at eg skullle ha med meg badedrakt. 

Så då stod eg der då, i garderoben og trædde denne på. Som alltid noko ubekvem i ein stor garderobe, med magar og lår som dissar, stygg truse og knalne sokkar, og raskast mogeleg i rørslene, for å unngå å stå der avkledd blandt ukjende. Eg fekk tildelt eit skap med badekåpe, handklé, tøflar og eingongstruse (!). Og der var spørsmåla og usikkerheten på plass; skal eg ha den på i staden for badedrakten? Eller under? Og skal eg ta på morgonkåpa etter at eg har dusja, eller etter sjølve behandlinga? Tøflane; er det meininga at dei skal brukast på veg inn i spa-avdelinga, eller medan ein er der - men ikkje i dusjen (sjølvsagt). Eller berre etterpå, når ein er rein og deilig?

Eg tok på meg medbrakt badedrakt, og tok med skap-utstyret inn i spa-avdelinga og la det frå meg der. Tok meg så ein dusj (ja, med badedrakt, var jo brått inne på fellesarealet), og så la eg merke til at handklé låg igjen borte på ein benk. Åh fan, no blir det jo vått på golvet, slik det så tydeleg står på plakaten utfor dusjen at det ikkje bør bli. Pinlig. Vel, eg tørkar meg som best eg kan - og golvet med - og set meg ned i badstua før eg tenker eg skal inn i steamen. Men så kjem damo og hentar meg med inn i behandlingsrommet. Ei lite, dust belyst rom, med ein plastlagd behandlingsbenk i midten, roleg panfløytemusikk frå høgtalarane, og deilige dufter frå utallege krukker. Badedrakten blir bytta ut med eingongstrusa (Kva veg skal dette tøystykket med strikkar på??), og eg legg meg etter instruksjon ned på rygg, i eingongstrusa. Føler meg veldig kjekk. Men jenta er roleg, dekkar meg til som best ho kan med nokre handklé, og byrjar kna på beina. Grovt salt frå einellerannan stad skal fjerna alle daude hudceller, og eg skal bli som ny. 

Eg prøver å slappa av, og å kjenna etter, at det er godt å bli knadd. Men klarar ikkje heilt befri meg frå tanken på om ho skal gjera dette med heile meg? Altså - magen òg? Eg hatar at nokon tar meg på magen, blir kvalm at naveltouch, og alt det hud og flesk vil eg gjerne ha for meg sjølv. Men joda, ho har fått betalt for alt, og vil gi meg alt. Eg inntar ein slags utavmegsjølvtilstand trur eg. I alle fall ser eg meg sjølv ligga der og bli knadd. Som om eg får ein gynekologisk undersøkelse, også då litt sånn distansert frå meg sjølv. Men dette ser unekteleg betre ut. Og jenta, ho gjer jo berre jobben sin. Ho meinar eg bør ta meg tid til ein eigenbehandling ein gong i veka. Og det høyres unekteleg flott ut!

Og så er eg brått ferdig. Eg blir vist til dusjen, deilige lotions og hårkur og heile pakken; forsyn deg, ta gjerne ein tur i badstua etterpå, og nyt det! Og eg prøver. (Men skal no badedrakten på igjen? Kva med den merkelgege eingongstrusa, kor skal eg hoppa frå det eine til det andre?)

Eg trur kanskje at neste gong vil eg kunna nyta det endå meir. Då veit eg i alle fall kva eg skal gjennom. Og ikkje minst kva eg skal ha på meg kva tid. Og slik kan usikkerheten til ei uerfaren spa-besøkande Tårnfrid bli litt mindre. Dèt blir fint! For det skal bli fleire slike sjølvbortskjemmingstimar. Eg har tru på denne typen mentalhygiene.

Når ein berre får ro til å nyta det.