Bryllaup

Eg skreiv tidlegare om brurekjolekikking. Vel, no er kjolen både kjøpt og brukt. Både brura og brudgommen var smashing, rett og slett, og bryllaupet fantastisk! Måtte dei leva lykkeleg i alle sine dagar!

 

Sjå då, kor fine!

Utdrikking blei det sjølvsagt også nokre veker tidlegare. Me var ein god, liten gjeng, og hadde det veldig kjekt! Eine posten på programmet var ei hinderløype på Ravnafloke i Sveio. Der fekk me utfordra både balanse, samarbeidsevna og konkurranseinstinkt.. Ravnafloke vil eg gjerne anbefala - ein plass med mange kjekke aktivitetar å velga mellom, flinke folk og  i fine omgjevnader. Sikkert også kjekt både til teambuilding og familiehappeningar!

Me hadde tema; campingliv.

Følte berre litt for å forklara den fargerike bekledningen..

Eg har brura under kontroll! :-)

Godjento!

Hurra for storaprinsesso som blir 7 år i dag!

Ferdig med første klasse allerede, så klar for å bli stor! Rosa er ikkje lenger yndlingsfargen, og ho ønskjer seg mest av alt ein ny sykkel...

Feiring med klasseveninnner måtte sjølvsagt til, og det gjorde me unna rett før ferien for å få alle med. Veldig praktisk med feiring saman med veninna, som er to dagar yngre. Hos dei i år, til neste år blir det hos oss.

God kaka med sju lys, sjølvsagt.

Snille storebror stilte i underhaldningsbransjen for anledningen.

Gratulera med dagen i dag, snuppa!

Frå hagen

Har ein hus og hage, har ein arbeid livet ut. Seiest det. Og det stemmer for så vidt godt!
Eg har eit blomebed eg stundom er så stolt av. Nett no er det heisen vekst, og ikkje alt er slikt eg har planta. Heilskapen kunne med andre ord vore betre.
Men ein ting eg er svært nøgd med, er dei flotte peonene mine.
Sjå:

Midtsommars passert!

Tida fyk SÅ fort! Og her på bloggen min fauk eg brått frå påske til sankthans.. 

Sankthans vart feira på leikeplassen saman med naboar, og ungane storkoste seg med leikar og bål. Eigentleg syns eg at bål og sankthansfeiring passar best nedi fjøra. Men det er ein tradisjon med feiring her på haugen. Og det er unekteleg koseleg!

Men det var den tida då..

Med berre ein stasjonær datamotor i huset, heilt nede i kjellaren, har eg ikkje makta følga opp blogglivet i vår. Har fått ein heil del kommentarar "på gato" om at eg har halde lenge på påsken, nokon saknar meg (og det er jo kjekt!).

Kan henda livet til denne bloggen er ferdiglevd. Kan henda det tek seg opp ein annan dag. Men det vil no visa seg. Daatamotoren står no her, i kjellaren. Lev sitt eige liv. Og det gjer for så vidt eg òg, der oppe! Sikkert mykje positivt med at eg ikkje sit framfor denne skjermen heile tida!

No er det i alle fall sommar!

Ferien starta i dag, og eg ser fram mot vekevis med slaraffenliv!

God påske!

Litt seint å komma dinglande med ei god-påske-helsing no, nest siste dagen av ferien. Men da va no sånn da vart! Har visst ikkje lagt innpå bilete frå årets feiring endo, så då brukar eg likegodt eit får sist sommar - men med rette fargane, i alle fall! :-)

Kanskje eg skal bli litt meir aktiv på bloggen òg, itte påskeferien... Får sjå.

Over og ut.

Lesk nummer 1!

"Ditta e heilt ekta fjellbrus" seier besten når ungane heller vil ha brus. Om det hjelp på lysta er heller uvisst. Men at det er gode greier er det i alle fall inga tvil om!
Vatn, rett frå springen, nesten rett frå fjellet, er det aller, aller besta å leska seg med når ein er tørst. Passar til all mat, utan mat, til trening, til frisk luft og til å berre nippa av!
No er det mykje annà òg, som passar til dei ulike tinga. Men det er ikkje det som får fokus i dag. For i dag er det nemleg
Den internasjonale vanndagen.
Så då skriv eg om det.
Sjølv tutlar eg rundt med ei flaske som eg fyller på og på og på i løpet av dagen. Prøver å drikka mest mogeleg. Det er jo så bra; godt for hud, kropp og sjel. Og så er det heilt gratis, i alle fall så lenge me held oss her heime..

Vantru!

Sit og ser på vannvittige nyheitsklipp, direktebilete og intervju frå Japan og omegn. I dag tidleg rysta eit jordskjelv målt til nesten 9 på Richter skala området. No flaumar vatn med enorme krefter innover land; bilar, bygningar, fly (!), båtar er synlege på bileta, hulter til bulter, i eit reint kaos. Eg tenkjer at innimellom alt dette må det vera enormt med folk.. Høyrte nett at ein by no står ein tredel under vatn. Og når vatnet kjem så fort som det ser ut, då kjem ikkje folk seg unna! Det er streke bilete og historiar me får inn i stova. Niåringen har snakka og spurt mykje om uvêr, orkanar, jordskjelv, bølger og anna elende i kveld; Kan det skje her mamma?

Eg vil tru me kjem til å få inn mange fleire historiar og bilete dei næraste vekene. For ei vannvittig, hjelpelaus, ekstrem, sjokkerande og  rystande kjensle det må vera å vera der dette no skjer. Nett no, faktisk.
Eg håpar det er noko me heldige nordbuarar kan gjera for å hjelpa, på eit eller anna vis. Me har i alle fall ein skremande moglegheit til å kanskje læra ungane våre litt om empati ..